Verslag Zaterdag 30 november, werkdag Naarder Eng

Voor de eerste keer gingen we op de Naarder Eng aan de slag. Een prachtig landschappelijk gebied tussen Naarden en Huizen. Het bestaat uit een afwisseling van bosschages, bospercelen en akkers. Aan de noordzijde grenst het aan de Gooimeerkust. Een bekende plek op de Naarder Eng is de Eukenberg. Een (kunstmatige?) heuvel, die uitzicht bood op de voormalige Zuiderzee.
We hadden om 9.30 uur afgesproken bij het teehuis Bos en Hei in Huizen. Vandaar gingen we op weg naar de werkplek. Met bordjes en pijltjes markeerden we de route voor laatkomers, fotografen en journalisten.
Ons werkterrein was een perceel Grove dennen, waar we een open plek van moesten maken. De grootte van een te maken open plek in het bos wordt aangegeven in boomhoogten. Met een open plek van eenmaal de boomhoogte schiet je niet zo veel op, omdat die snel dichtgroeit, én er onvoldoende licht op de bodem valt. Dat licht is noodzakelijk voor het ontkiemen van boomzaden en voor het ontwikkelen van kruidenvegetatie.
De open plek, die hier gemaakt is, was tweemaal de boomhoogte. We hadden een grote club mensen, maar besloten toch in twee groepjes te werken. Het bosperceel was namelijk lastig werkbaar. Er was veel struikgewas (opslag van Lijsterbes en Amerikaanse vogelkers) en er lagen veel takken. Met 2 lieren zijn zo’n 45 bomen omgetrokken. Er is een prachtige open ruimte ontstaan. De omgetrokken bomen liggen in soort ril aan een zijde van de open plek. Deze bomen bieden dekking aan de bosfauna.
Kortom het was weer een vruchtbare dag. Het mooie van ons werk vind ik altijd maar weer het concrete resultaat. Een open plek, dood hout, wortelkluiten, allemaal zichtbare effecten. Er is direct meer struktuur. Bodemreliëf, openheid, liggende bomen. Op korte termijn profiteren vogels, zoogdieren, insecten enz. en kan zich een andere vegetatie ontwikkelen in de open ruimte. Het monotome naaldbos wordt zo op termijn omgevormd naar een meer natuurlijk loofbos.

Jan Loggen