Dag van het Landschap Noord-Holland

Zaterdag 25 september 2004, 10 uur ‘s morgens. Rond de honderd vrijwilligers uit de hele provincie Noord-Holland verzamelen zich bij Restaurant Nieuw Anna's Hoeve voor de jaarlijkse Werkdag in het Landschap. De sfeer is goed: mensen praten bij met oude bekenden of maken met elkaar kennis, de locatie is top en (ook heel belangrijk) het weer belooft zich goed te houden.
Als iedereen voorzien is van koffie en cake wordt de aftrap gegeven. Organisator Landschap Noord-Holland heet de aanwezigen welkom en doet wat huishoudelijke mededelingen.

Hoogste tijd om naar buiten te gaan, om met eigen ogen het gebied te gaan bekijken waar we net nog de hele geschiedenis van voorgeschoteld hebben gekregen. In groepen wandelen we door het gebied, onder leiding van een gids die ons alles kan vertellen over de soortenrijkdom rond Anna's Hoeve, over het beheer en over de plannen van de gemeente Hilversum met dit terrein. De aanwezigen, vooral die van ver weg komen, kijken met belangstelling naar de afwisseling in dit kleine gebied: bospercelen, waterpartijen en heideveldjes wisselen elkaar af.

Dan is het de beurt aan de ‘gastheren' van vandaag.
De Vereniging tot Behoud van Anna's Hoeve en onze eigen werkgroep Nardinclant geven ieder een presentatie over hun eigen geschiedenis en werkzaamheden. Achterin de zaal stoten mensen van Nardinclant elkaar aan als ze zichzelf of elkaar herkennen op de dia's die Marius op het scherm tovert. Het lezingenprogramma wordt afgesloten door Jelle Harder, die een boeiend verhaal vertelt over amfibieënpoelen.

bestaat), maar dit is vooral een moment om energie op te doen voor het middagprogramma.
‘s Middags steken we de handen uit de mouwen. Weer wordt de groep opgesplitst: een groepje vertrekt naar de Limitische Heide om een telling te doen van eieren van zandhagedissen, terwijl de rest in de buurt van Anna's Hoeve blijft om een paar klussen op te knappen. Met zoveel mensen die helpen, gaat het werk ongehoord snel. Binnen twee uur hebben we meer gedaan dan anders op een hele werkdag. De tijd lijkt ook veel sneller te gaan. Voor we er erg in hebben, is het de hoogste tijd om op te ruimen en terug te gaan naar het restaurant. Daar treffen we de mensen weer die op de Limitische Heide zijn geweest. Hebben ze nog wat gevonden? Ja, er zijn ongeveer tien eieren gevonden en dat is een score waar we tevreden mee mogen zijn.

De ‘afsluitende borrel' duurt niet erg lang. Vrijwilligers in het landschap zijn kennelijk geen echte borrelaars, of misschien wilde iedereen wel gewoon naar huis. Douchen. Want het was dan misschien anders dan anders, maar gewoon gewerkt is er wel!


Nardinclanters maken van de gelegenheid gebruik om vroegere werkplekken nog eens op te zoeken en aan de hand daarvan te laten zien wat wij zoal doen op een werkdag in het bos.

Rond 12.30 uur zijn alle groepen weer terug bij het restaurant, klaar voor de lunch. Ik merk op dat dit een ongekende luxe is op een werkdag: lunchen in een restaurant. Dat moeten we vaker doen…

Onder het eten is er volop gelegenheid om een praatje te maken met mensen uit andere werkgroepen. Onze aandacht wordt nog even afgeleid als enkele werkgroepen in het zonnetje worden gezet (waaronder Vereniging Anna's Hoeve, die dit jaar 20 jaar